เล่ม ๓๑ ข้อ ๕๕

สุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ปฏิสัมภิทามรรค

 [๕๕] ธรรมใดๆ ที่รู้ยิ่งแล้ว ธรรมนั้นๆ เป็นคุณที่รู้แล้ว ชื่อว่าญาณ เพราะอรรถว่ารู้ธรรมนั้น ชื่อว่าปัญญา เพราะอรรถว่ารู้ทั่ว เพราะฉะนั้นท่านจึงกล่าวว่า ปัญญาเครื่องทรงจำธรรมที่ได้สดับมา คือ เครื่องรู้ชัดธรรมที่ได้สดับมาแล้วนั้นว่า ธรรมเหล่านี้ควรรู้ยิ่ง เป็นสุตมยญาณ ฯ  จบทุติยภาณวาร ฯ

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๑๖

อธิบายเนื้อหา