[๓๐] เมื่อพระพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตระ เชษฐบุรุษของโลก ผู้คงที่ ผู้ทรงยศอันสูงสุด กำลังเสด็จเที่ยวบิณฑบาตอยู่ ข้าพระองค์มีใจเลื่อมใส ได้ถือเอาผลชมพู่อย่างดีมาถวายแด่พระศาสดา ผู้เป็นทักขิไณยบุคคล เป็นนักปราชญ์ ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นใหญ่กว่าสัตว์เชษฐบุรุษของโลกประเสริฐกว่านรชน เพราะกรรมนั้น ข้าพระองค์จึงเป็นผู้ละความชนะและความแพ้แล้ว ได้ถึงฐานะที่ไม่หวั่นไหวในกัปที่แสนแต่กัปนี้ ข้าพระองค์ได้ถวายทานใดในกาลนั้น ด้วยทานนั้นข้าพระองค์ไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายผลไม้อย่างดีเป็นทาน ข้าพระองค์เผากิเลสทั้งหลายแล้ว ... พระพุทธศาสนาข้าพระองค์ได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.ทราบว่า ท่านพระชัมพูผลิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.จบ ชัมพูผลิยเถราปทาน.
รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ๑. เอกวิหาริยเถราปทาน ๖. กลัมพทายกเถราปทาน๒. เอกสังขิยเถราปทาน๗. อัมพาฏกทายกเถราปทาน๓. ปาฏิหิรสัญญกเถราปทาน๘. หรีตกิทายกเถราปทาน๔. ญาณัตถวิกเถราปทาน๙. อัมพปิณฑิยเถราปทาน๕. อุจฉุขัณฑิกเถราปทาน ๑๐. ชัมพูผลิยเถราปทานบัณฑิตคำนวณคาถาได้ ๘๖ คาถา.จบ เอกวิหาริวรรคที่ ๔๔----------------
มัจฉราชจริยาที่ ๑๐ว่าด้วยจริยาวัตรของพระยาปลาพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๓๖–๔๐๑