[๔๐] เรามีจิตเลื่อมใสมีใจโสมนัส ได้ใช้คนทำเรือนไม้โพธิของพระผู้มีพระภาคผู้เป็นใหญ่กว่าสัตว์ผู้คงที พระนามว่าสิทธัตถะ เราเข้าถึงสวรรค์ชั้นดุสิต อยู่ในเรือนแก้ว หนาว ร้อน หรือลม มิได้ถูกต้อง
ตัวเราเลย ในกัปที่ ๖๕ แต่กัปนี้ เราได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิวิสสุกรรมเทพบุตรได้เนรมิตนครชื่อกาสิกะ ยาว ๑๐ โยชน์ กว้าง๘ โยชน์ให้เรา ในนครนั้นไม่มีไม้ เครือเถา และดินเลยวิสสุกรรมเทพบุตรเนรมิตปราสาทชื่อมงคล ยาวโยชน์หนึ่ง กว้างครึ่งโยชน์ ให้เรา เสาปราสาท ๘๔,๐๐๐ ต้น ล้วนเป็นทองคำพื้นสำเร็จด้วยแก้วมณี หลังคาเป็นเงิน เรือนสำเร็จด้วยทอง นี้เราได้อยู่ครอบครองมาแล้ว นี้เป็นผลแห่งการให้เรือนเป็นทานเราได้เสวยผลทั้งปวงนั้น ในภพทั้งที่เป็นของเทวดาและมนุษย์วันนี้เราบรรลุนิพพานอันเป็นบทสงบระงับ ไม่มีบทใดจะยิ่งกว่าในกัปที่สามหมื่น เราได้ให้ทำเรือนโพธิพฤกษ์ ด้วยกรรมนั้นเราไม่รู้จักทุคติเลย นี้ก็เป็นผลแห่งการให้เรือนเป็นทาน เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ... พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.ทราบว่า ท่านพระโพธิฆรการกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.จบ โพธิฆรการกเถราปทาน.------------------รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ๑. วิเภทกิพีชิยเถราปทาน ๖. อัมพาฏกิยเถราปทาน๒. โกลทายกเถราปทาน๗. สีหาสนิกเถราปทาน๓. เวลุวผลิยเถราปทาน๘. ปาทปิฐิยเถราปทาน๔. ภัลลาตกทายกเถราปทาน ๙. เวทิยการกเถราปทาน๕. อุมมาปุปผิยเถราปทาน๑๐. โพธิฆรการกเถราปทานในวรรคนี้ บัณฑิตได้ภาษิตคาถาไว้คำนวณได้ ๗๙ คาถา.จบ วิเภทกิวรรคที่ ๔๕----------------
ชคติวรรคที่ ๔๖ชคติทายกเถราปทานที่ ๑ว่าด้วยผลแห่งการพรวนดินโคนต้นโพธิพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๔๓–๔๕