จิตตุปปาทกัณฑ์

อภิธรรมปิฎก ธรรมสังคณีปกรณ์ · เล่ม ๓๔ ข้อ ๒๑๘

 [๒๑๘] สัมมาวาจา มีในสมัยนั้น เป็นไฉน?  การงด การเว้น การเลิกละ เจตนาเครื่องเว้น การไม่ทำ การไม่ประกอบ การไม่ล่วงละเมิด การไม่ล้ำเขต การกำจัดต้นเหตุวจีทุจริต ๔ วาจาชอบ อันเป็นองค์แห่งมรรคนับเนื่องในมรรค ในสมัยนั้น อันใด นี้ชื่อว่า สัมมาวาจา มีในสมัยนั้น.

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๙๑

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง