จิตตุปปาทกัณฑ์

อภิธรรมปิฎก ธรรมสังคณีปกรณ์ · เล่ม ๓๔ ข้อ ๓๓๕

 [๓๓๕] ผัสสะ มีในสมัยนั้น เป็นไฉน?  การกระทบ กิริยาที่กระทบ กิริยาที่ถูกต้อง ความถูกต้อง ในสมัยนั้น อันใด นี้ชื่อว่าผัสสะมีในสมัยนั้น ฯลฯ  อุทธัจจะ มีในสมัยนั้น เป็นไฉน?  ความฟุ้งซ่านแห่งจิต ความไม่สงบแห่งจิต ความวุ่นวายใจ ความพล่านแห่งจิต ในสมัยนั้นอันใด นี้ชื่อว่า อุทธัจจะ มีในสมัยนั้น ฯลฯ  หรือนามธรรมที่อิงอาศัยเกิดขึ้นแม้อื่นใด มีอยู่ในสมัยนั้น  สภาวธรรมเหล่านี้ ชื่อว่า ธรรมเป็นอกุศล ฯลฯ

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๑๒๒

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง