จิตตุปปาทกัณฑ์

อภิธรรมปิฎก ธรรมสังคณีปกรณ์ · เล่ม ๓๔ ข้อ ๓๙๑

 [๓๙๑] สุข มีในสมัยนั้น เป็นไฉน?  ความสบายทางใจ ความสุขทางใจ ความเสวยอารมณ์ที่สบายเป็นสุข อันเกิดแต่เจโตสัมผัส กิริยาเสวยอารมณ์ที่สบายเป็นสุข อันเกิดแต่เจโตสัมผัส ในสมัยนั้น อันใดนี้ชื่อว่า สุข มีในสมัยนั้น.

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๑๓๑

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง