รูปกัณฑ์

อภิธรรมปิฎก ธรรมสังคณีปกรณ์ · เล่ม ๓๔ ข้อ ๕๗๗

 [๕๗๗] รูปเป็นวจีวิญญัติ นั้น เป็นไฉน?  การพูด การเปล่งวาจา การเจรจา การกล่าว การป่าวร้อง การโฆษณา วาจา วจีเภทแห่งบุคคลผู้มีจิตเป็นกุศล หรือมีจิตเป็นอกุศล หรือมีจิตเป็นอัพยากฤต อันใด นี้เรียกว่า วาจา,  การแสดงให้รู้ความหมาย กิริยาที่แสดงให้รู้ความหมาย ความแสดงให้รู้ความหมายด้วยวาจานั้นอันใด รูปทั้งนี้เรียกว่า รูปเป็นวจีวิญญัติ  รูปไม่เป็นวจีวิญญัติ นั้น เป็นไฉน?  จักขายตนะ ฯลฯ กพฬิงการาหาร รูปทั้งนี้เรียกว่า รูปไม่เป็นวจีวิญญัติ.

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๑๙๙–๒๐๐

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง