นิกเขปกัณฑ์

อภิธรรมปิฎก ธรรมสังคณีปกรณ์ · เล่ม ๓๔ ข้อ ๖๗๙

 [๖๗๙] ธรรมมีอารมณ์เป็นปริตตะ เป็นไฉน?  ธรรมคือจิตและเจตสิกเหล่าใด ปรารภปริตตธรรมเกิดขึ้น สภาวธรรมเหล่านี้ชื่อว่าธรรมมีอารมณ์เป็นปริตตะ.  ธรรมมีอารมณ์เป็นมหัคคตะ เป็นไฉน?  ธรรมคือจิตและเจตสิกเหล่าใด ปรารภมหัคคตธรรมเกิดขึ้น สภาวธรรมเหล่านี้ชื่อว่าธรรมมีอารมณ์เป็นมหัคคตะ.  ธรรมมีอารมณ์เป็นอัปปมาณะ เป็นไฉน?  ธรรมคือจิตและเจตสิกเหล่าใด ปรารภอัปปมาณธรรมเกิดขึ้น สภาวธรรมเหล่านี้ชื่อว่าธรรมมีอารมณ์เป็นอัปปมาณะ.

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๒๓๗

อธิบายเนื้อหา