นิกเขปกัณฑ์

อภิธรรมปิฎก ธรรมสังคณีปกรณ์ · เล่ม ๓๔ ข้อ ๖๘๕

 [๖๘๕] ธรรมมีอารมณ์เป็นอดีต เป็นไฉน?  ธรรมคือจิตและเจตสิกเหล่าใด ปรารภอดีตธรรมเกิดขึ้น สภาวธรรมเหล่านี้ชื่อว่า ธรรมมีอารมณ์เป็นอดีต.  ธรรมมีอารมณ์เป็นอนาคต เป็นไฉน?  ธรรมคือจิตและเจตสิกเหล่าใด ปรารภอนาคตธรรมเกิดขึ้น สภาวธรรมเหล่านี้ชื่อว่าธรรมมีอารมณ์เป็นอนาคต.  ธรรมมีอารมณ์เป็นปัจจุบัน เป็นไฉน?  ธรรมคือจิตและเจตสิกเหล่าใด ปรารภปัจจุบันธรรมเกิดขึ้น สภาวธรรมเหล่านี้ชื่อว่าธรรมมีอารมณ์เป็นปัจจุบัน.

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๒๓๙–๒๔๐

อธิบายเนื้อหา