ฏฐิ๖๒ที่พระผู้มีพระภาคตรัสไว้ในพรหมชาลสูตร

อภิธรรมปิฎก วิภังคปกรณ์ · เล่ม ๓๕ ข้อ ๑๐๒๓

 [๑๐๒๓] ตัณหามูลกธรรม ๙ เป็นไฉน  ตัณหามูลกธรรม ๙ คือ  ๑. เพราะอาศัยตัณหา จึงเกิดการแสวงหา  ๒. เพราะอาศัยการแสวงหา จึงเกิดการได้  ๓. เพราะอาศัยการได้ จึงเกิดการวินิจฉัย  ๔. เพราะอาศัยการวินิจฉัย จึงเกิดฉันทราคะ  ๕. เพราะอาศัยฉันทราคะ จึงเกิดความยึดถือ  ๖. เพราะอาศัยความยึดถือ จึงเกิดการหวงแหน  ๗. เพราะอาศัยการหวงแหน จึงเกิดความตระหนี่  ๘. เพราะอาศัยความตระหนี่ จึงเกิดการรักษา  ๙. เพราะอาศัยการรักษา จึงเกิดบาปอกุศลธรรม หลายประการ คือการจับท่อนไม้  การจับศาสตรา การทะเลาะ การเกี่ยงแย้ง การวิวาท การพูดขึ้นมึงกูการพูดส่อเสียด การพูดเท็จ  เหล่านี้เรียกว่า ตัณหามูลกธรรม ๙

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๔๗๙–๔๘๐

อธิบายเนื้อหา