ฏฐิ๖๒ที่พระผู้มีพระภาคตรัสไว้ในพรหมชาลสูตร

อภิธรรมปิฎก วิภังคปกรณ์ · เล่ม ๓๕ ข้อ ๑๐๓๒

 [๑๐๓๒] อันตคาหิกทิฏฐิมีวัตถุ ๑๐ เป็นไฉน  อันตคาหิกทิฏฐิมีวัตถุ ๑๐ คือ  ๑. ความเห็นว่า โลกเที่ยง  ๒. ความเห็นว่า โลกไม่เที่ยง  ๓. ความเห็นว่า โลกมีที่สุด  ๔. ความเห็นว่า โลกไม่มีที่สุด  ๕. ความเห็นว่า ชีพก็อันนั้น สรีระก็อันนั้น  ๖. ความเห็นว่า ชีพเป็นอื่น สรีระก็เป็นอื่น  ๗. ความเห็นว่า สัตว์เบื้องหน้าแต่ตายแล้วย่อมเกิดอีก  ๘. ความเห็นว่า สัตว์เบื้องหน้าแต่ตายแล้วย่อมไม่เกิดอีก  ๙. ความเห็นว่า สัตว์เบื้องหน้าแต่ตายแล้วย่อมเกิดอีกก็มี ย่อมไม่เกิดอีกก็มี  ๑๐. ความเห็นว่า สัตว์เบื้องหน้าแต่ตายแล้ว ย่อมเกิดอีกก็หามิได้ย่อมไม่เกิดอีกก็หามิได้  เหล่านี้เรียกว่า อันตคาหิกทิฏฐิมีวัตถุ ๑๐  อัฏฐารสกนิเทศ

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๔๘๔

อธิบายเนื้อหา