สัมมัปปธานวิภังค์

อภิธรรมปิฎก วิภังคปกรณ์ · เล่ม ๓๕ ข้อ ๕๐๐

 [๕๐๐] บทว่า ทำความเพียร มีนิเทสว่า ความเพียรชอบ เป็นไฉน  การปรารภความเพียรทางใจ ฯลฯ สัมมาวายามะ วิริยสัมโพชฌงค์อันเป็นองค์แห่งมรรค นับเนื่องในมรรค อันใด นี้เรียกว่า ความเพียรชอบธรรมทั้งหลายที่เหลือ เรียกว่าธรรมที่สัมปยุตด้วยความเพียรชอบ

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๒๓๙–๒๔๐

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง