ฏฐิ๖๒ที่พระผู้มีพระภาคตรัสไว้ในพรหมชาลสูตร

อภิธรรมปิฎก วิภังคปกรณ์ · เล่ม ๓๕ ข้อ ๙๓๓

 [๙๓๓] ตัณหา ๓ เป็นไฉน  กามตัณหา ภวตัณหา วิภวตัณหา  บรรดาตัณหา ๓ นั้น ภวตัณหา เป็นไฉน  ความกำหนัด ความกำหนัดนัก ฯลฯ ความกำหนัดนักแห่งจิตอันสหรคตด้วยภวทิฏฐินี้เรียกว่า ภวตัณหา  วิภวตัณหา เป็นไฉน  ความกำหนัด ความกำหนัดนัก ฯลฯ ความกำหนัดนักแห่งจิตอันสหรคตด้วยอุจเฉททิฏฐิ นี้เรียกว่า วิภวตัณหา ตัณหาที่เหลือนอกนั้น เรียกว่า กามตัณหา  บรรดาตัณหา ๓ นั้น กามตัณหา เป็นไฉน  ความกำหนัด ความกำหนัดนัก ฯลฯ ความกำหนัดนักแห่งจิตอันประกอบด้วยกามธาตุนี้เรียกว่า กามตัณหา  ความกำหนัด ความกำหนัดนักแห่งจิต ฯลฯ อันประกอบด้วยรูปธาตุและอรูปธาตุ เรียกว่าภวตัณหา  ความกำหนัด ความกำหนัดนัก ฯลฯ ความกำหนัดนักแห่งจิตอันสหรคตด้วยอุจเฉททิฏฐิ นี้เรียกว่า วิภวตัณหา  เหล่านี้เรียกว่า ตัณหา ๓

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๔๔๕–๔๔๖

อธิบายเนื้อหา