าณเป็นเครื่องสิ้นไปแห่งอาสวะดังนี้เป็นสูตร

อภิธรรมปิฎก กถาวัตถุปกรณ์ · เล่ม ๓๗ ข้อ ๑๐๙๖

 [๑๐๙๖] สกวาที อากาสานัญจายตนะเป็นอสังขตะ หรือ?  ปรวาที ถูกแล้ว  ส. เป็นนิพพาน เป็นที่ต้านทาน เป็นที่เร้น เป็นที่พึ่ง เป็นที่หมาย เป็น  ฐานะอันไม่เคลื่อน เป็นอมตะ หรือ?  ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ  ส. อากาสานัญจายตนะเป็นอสังขตะ นิพพานเป็นอสังขตะ หรือ?  ป. ถูกแล้ว  ส. อสังขตะ เป็น ๒ อย่าง หรือ?  ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ  ส. อสังขตะ เป็น ๒ อย่าง หรือ?  ป. ถูกแล้ว  ส. ที่ต้านทาน เป็น ๒ อย่าง ฯลฯ มีระหว่างขั้นแห่งนิพพาน ๒ อย่างนั้น  หรือ?  ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ  ส. อากาสานัญจายตนะเป็นอสังขตะ หรือ?  ป. ถูกแล้ว  ส. อากาสานัญจายตนะเป็นภพ เป็นคติ เป็นสัตตาวาส เป็นสงสาร เป็น  กำเนิด เป็นที่ตั้งแห่งวิญญาณ เป็นการได้อัตภาพ หรือ?  ป. ถูกแล้ว  ส. อสังขตะเป็นภพ เป็นคติ เป็นสัตตาวาส เป็นสงสาร เป็นกำเนิด  เป็นที่ตั้งแห่งวิญญาณ เป็นการได้อัตภาพ หรือ?  ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ  ส. กรรมที่เป็นเหตุเข้าถึงอากาสานัญจายตนะ มีอยู่ หรือ?  ป. ถูกแล้ว  ส. กรรมที่เป็นเหตุเข้าถึงอสังขตะ มีอยู่หรือ?  ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ  ส. สัตว์ทั้งหลายผู้เข้าถึงอากาสานัญจายตนะ มีอยู่หรือ?  ป. ถูกแล้ว  ส. สัตว์ทั้งหลายผู้เข้าถึงอสังขตะ มีอยู่หรือ?  ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๔๔๓–๔๔๕

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง