าณเป็นเครื่องสิ้นไปแห่งอาสวะดังนี้เป็นสูตร

อภิธรรมปิฎก กถาวัตถุปกรณ์ · เล่ม ๓๗ ข้อ ๑๑๖๙

 [๑๑๖๙] สกวาที ชรามรณะ เป็นวิบาก หรือ?  ปรวาที ถูกแล้ว  ส. ชรามรณะ มีสุขเวทนา มีทุกขเวทนา มีอทุกขมสุขเวทนา ประกอบด้วย  สุขเวทนา ประกอบด้วยทุกขเวทนา ประกอบด้วยอทุกขมสุขเวทนา  ประกอบด้วยผัสสะ ประกอบด้วยเวทนา ประกอบด้วยสัญญา ประกอบ  ด้วยเจตนา ประกอบด้วยจิต มีอารมณ์ความนึก ความผูกใจ ความ  สนใจ ความทำไว้ในใจ ความจงใจ ความปรารถนา ความตั้งใจของ  ชรามรณะนั้น มีอยู่หรือ?  ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ  ส. ชรามรณะไม่มีสุขเวทนา ไม่มีทุกขเวทนา ฯลฯ ไม่มีอารมณ์ ความนึก ฯลฯ  ความตั้งใจ ของชรามรณะนั้น ไม่มี มิใช่หรือ?  ป. ถูกแล้ว  ส. หากว่า ชรามรณะไม่มีสุขเวทนา ไม่มีทุกขเวทนา ฯลฯ ไม่มีอารมณ์  ความนึก ฯลฯ ความตั้งใจ ของชรามรณะนั้นไม่มี ก็ต้องไม่กล่าวว่า  ชรามรณะ เป็นวิบาก

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๔๗๙–๔๘๐

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง