าณเป็นเครื่องสิ้นไปแห่งอาสวะดังนี้เป็นสูตร

อภิธรรมปิฎก กถาวัตถุปกรณ์ · เล่ม ๓๗ ข้อ ๑๓๐๕

[๑๓๐๕] ส. พระอรหันต์เสื่อมจากอรหัตผลได้ เพราะเหตุแห่งกรรม หรือ? ป. ถูกแล้ว ส. เพราะเหตุแห่งกรรมคือปาณาติบาต หรือ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ ส. เพราะเหตุแห่งกรรมคืออทินนาทาน ฯลฯ เพราะเหตุแห่งกรรม คือกาเม สุมิจฉาจาร เพราะเหตุแห่งกรรมคือมุสาวาท เพราะเหตุแห่งกรรมคือ ปิสุณาวาจาเพราะเหตุแห่งกรรมคือผรุสวาจา เพราะเหตุแห่งกรรมคือ ปิตุฆาต เพราะเหตุแห่งกรรมคืออรหันตฆาต เพราะเหตุแห่งกรรมคือ โลหิตุปบาท เพราะเหตุแห่งกรรมคือสังฆเภท หรือ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ ส. เพราะเหตุแห่งกรรมไหน? ป. เพราะกล่าวตู่พระอรหันต์ทั้งหลาย ส. พระอรหันต์เสื่อมจากอรหัตผลได้ เพราะเหตุแห่งกรรม คือกล่าวตู่พระ อรหันต์ทั้งหลาย หรือ? ป. ถูกแล้ว ส. ไม่ว่าใครที่กล่าวตู่พระอรหันต์ ย่อมทำให้แจ้งอรหัตผลได้ทุกคน หรือ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ กัมมเหตุกถา จบ วรรคที่ ๘ จบ ------- วรรคที่ ๙ อานิสังสกถา

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๕๔๑–๕๔๒

อธิบายเนื้อหา