เบื้องหน้ามีอมตะเป็นปริโยสานดังนี้เป็นสูตร

อภิธรรมปิฎก กถาวัตถุปกรณ์ · เล่ม ๓๗ ข้อ ๑๘๙๓

 [๑๘๙๓] สกวาที รูปเป็นอปรินิปผันนะ หรือ  ปรวาที ถูกแล้ว  ส. รูปมิใช่ของไม่เที่ยง มิใช่สังขตะ มิใช่ธรรมชาติที่อิงอาศัยเกิดขึ้น มิใช่  ธรรมชาติมีความสิ้นไปเป็นธรรมดา มิใช่ธรรมชาติที่มีความเสื่อมไปเป็น  ธรรมดา มิใช่ธรรมชาติที่มีความคลายไปเป็นธรรมดา มิใช่ธรรมชาติที่มี  ความดับไปเป็นธรรมดา มิใช่ธรรมชาติที่มีความแปรไปเป็นธรรมดา หรือ?  ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ  ส. รูปเป็นของไม่เที่ยง เป็นสังขตะ อิงอาศัยเกิดขึ้น มีความเสื่อมไปเป็น  ธรรมดา มีความสิ้นไปเป็นธรรมดา มีความคลายไปเป็นธรรมดา มีความ  ดับไปเป็นธรรมดา มีความแปรไปเป็นธรรมดา มิใช่หรือ?  ป. ถูกแล้ว  ส. หากว่า รูปเป็นของไม่เที่ยง เป็นสังขตะ ฯลฯ มีความแปรไปเป็น  ธรรมดา ก็ต้องไม่กล่าวว่า รูปเป็นอปรินิปผันนะ ดังนี้

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๘๔๐

อธิบายเนื้อหา