เบื้องหน้ามีอมตะเป็นปริโยสานดังนี้เป็นสูตร

อภิธรรมปิฎก กถาวัตถุปกรณ์ · เล่ม ๓๗ ข้อ ๑๘๙๗

 [๑๘๙๗] ส. ทุกข์เท่านั้น เป็นปรินิปผันนะ หรือ?  ป. ถูกแล้ว  ส. สิ่งใดไม่เที่ยง สิ่งนั้นพระผู้มีพระภาคตรัสว่าเป็นทุกข์ (และ) อัญญา  ตาวินทรีย์ก็ไม่เที่ยง มิใช่หรือ?  ป. ถูกแล้ว  ส. หากว่า สิ่งใดไม่เที่ยง สิ่งนั้นพระผู้มีพระภาคตรัสว่าเป็นทุกข์ (และ)  อัญญาตาวินทรีย์ก็ไม่เที่ยง ก็ต้องไม่กล่าวว่า ทุกข์เท่านั้นเป็นปรินิปผันนะ  อปรินิปผันนกถา จบ  วรรคที่ ๒๓ จบ  ขุททกปัณณาสก์ จบ  ----------------  อุทาน  มหา นิยาโม อนุสยา นิคฺคโห ขุทฺทกปณฺจมา  ปรปปฺปวาทมทฺทนา สุตฺตมูลสมาหิตา  อุชฺโชตนา สตฺถุสมเย กถาวตฺถุปฺปกรเณ  กถาวัตถุปกรณ์ มี ๕ ปัณณาสก์ คือ  (๑) มหาปัณณาสก์  (๒) นิยามปัณณาสก์  (๓) อนุสยปัณณาสก์  (๔) นิคคหปัณณาสก์  (๕) ขุททกปัณณาสก์  อันพระโมคคัลลีบุตรติสสเถระทำพระสูตรให้เป็นมูลตั้งไว้ ให้เป็นเครื่องย่ำยี  ปรับปวาท พรุ่งโพรงอยู่ในพระพุทธศาสนา  กถาวัตถุปกรณ์ ๓๕ ภาณวาร จบ  ---------------------

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๘๔๑–๘๔๒

อธิบายเนื้อหา