กัลยาณวรรค

อภิธรรมปิฎก กถาวัตถุปกรณ์ · เล่ม ๓๗ ข้อ ๒๓๐

 [๒๓๐] ส. พระโสดาบันละสักกายทิฏฐิขาดแล้ว พระโสดาบันย่อมไม่เสื่อมจาก  โสดาปัตติผล หรือ?  ป. ถูกแล้ว  ส. พระอรหันต์ละราคะขาดแล้ว พระอรหันต์ย่อมไม่เสื่อมจากอรหัตผล  หรือ?  ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ  ส. พระโสดาบันละสักกายทิฏฐิขาดแล้ว พระโสดาบันย่อมไม่เสื่อมจาก  โสดาปัตติผล หรือ?  ป. ถูกแล้ว  ส. พระอรหันต์ละโทสะขาดแล้ว ฯลฯ ละอโนตตัปปะขาดแล้ว พระอรหันต์  ย่อมไม่เสื่อมจากอรหัตผล หรือ?  ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ  ส. พระโสดาบันละวิจิกิจฉาขาดแล้ว ฯลฯ ละโมหะที่เป็นเหตุไปอบายขาด  แล้ว พระโสดาบันย่อมไม่เสื่อมจากโสดาปัตติผล หรือ?  ป. ถูกแล้ว  ส. พระอรหันต์ละราคะขาดแล้ว ฯลฯ ละอโนตตัปปะขาดแล้ว พระอรหันต์  ย่อมไม่เสื่อมจากอรหัตผล หรือ?  ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๑๑๓

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง