กัลยาณวรรค

อภิธรรมปิฎก กถาวัตถุปกรณ์ · เล่ม ๓๗ ข้อ ๓๒๕

 [๓๒๕] ส. อดีตมีอยู่ อดีตย่อมไม่ละความเป็นอดีต หรือ?  ป. ถูกแล้ว  ส. อนาคตมีอยู่ อนาคตย่อมไม่ละความเป็นอนาคต หรือ?  ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ  ส. อดีตมีอยู่ อดีตย่อมไม่ละความเป็นอดีต หรือ?  ป. ถูกแล้ว  ส. ปัจจุบันมีอยู่ ปัจจุบันย่อมไม่ละความเป็นปัจจุบัน หรือ?  ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๑๖๓

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง