[๓๔๘] ส. จักขุอดีตมีอยู่ รูป, จักขุวิญญาณ. แสงสว่าง, มนสิการอดีตมีอยู่ หรือ?
ป. ถูกแล้ว
ส. บุคคลเห็นรูปอดีตได้ ด้วยจักขุอดีต หรือ?
ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ
ส. โสตอดีตมีอยู่ เสียง, โสตวิญญาณ, อากาศ, มนสิการอดีตมีอยู่ หรือ?
ป. ถูกแล้ว
ส. บุคคลฟังเสียงอดีตได้ ด้วยโสตอดีตหรือ?
ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ
ส. ฆานอดีตมีอยู่ กลิ่น, ฆานวิญญาณ, ลม, มนสิการอดีตมีอยู่ หรือ?
ป. ถูกแล้ว
ส. บุคคลสูดกลิ่นอดีตได้ ด้วยฆานอดีตหรือ?
ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ
ส. ชิวหาอดีตมีอยู่ รส, ชิวหาวิญญาณ, น้ำ, มนสิการอดีตมีอยู่ หรือ?
ป. ถูกแล้ว
ส. บุคคลลิ้มรสอดีต หรือ?
ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ
ส. กายอดีตมีอยู่ โผฏฐัพพะ, กายวิญญาณ, ดิน, มนสิการอดีตมีอยู่ หรือ?
ป. ถูกแล้ว
ส. บุคคลถูกต้องโผฏฐัพพอดีตได้ ด้วยกายอดีต หรือ?
ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ
ส. มโนอดีตมีอยู่ ธรรมารมณ์, มโนวิญญาณ, วัตถุ, มนสิการอดีตมีอยู่ หรือ?
ป. ถูกแล้ว
ส. บุคคลรู้แจ้งธรรมารมณ์อดีตได้ ด้วยมโนอดีต หรือ?
ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๑๗๐–๑๗๑