[๓๕๔] ส. ญาณอดีตมีอยู่ หรือ?
ป. ถูกแล้ว
ส. บุคคลทำกิจที่พึงทำด้วยญาณได้ ด้วยญาณอดีตนั้น หรือ?
ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ
ส. บุคคลทำกิจที่พึงทำด้วยญาณได้ ด้วยญาณอดีตนั้น หรือ?
ป. ถูกแล้ว
ส. บุคคลกำหนดรู้ทุกข์ได้ ละสมุทัยได้, ทำนิโรธให้แจ้งได้ ยังมรรคให้
เกิดได้ด้วยญาณอดีตนั้น หรือ?
ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๑๗๓–๑๗๔