กัลยาณวรรค

อภิธรรมปิฎก กถาวัตถุปกรณ์ · เล่ม ๓๗ ข้อ ๓๕๘

 [๓๕๘] ส. ญาณอนาคตมีอยู่ แต่บุคคลทำกิจที่พึงทำด้วยญาณไม่ได้ด้วยญาณอนาคต  นั้น หรือ?  ป. ถูกแล้ว  ส. ญาณปัจจุบันมีอยู่ แต่บุคคลทำกิจที่พึงทำด้วยญาณไม่ได้ด้วยญาณปัจจุบัน  นั้น หรือ?  ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ  ส. ญาณอนาคตมีอยู่ แต่บุคคลกำหนดรู้ทุกข์ไม่ได้ ละสมุทัยไม่ได้, ทำนิโรธ  ให้แจ้งไม่ได้, ยังมรรคให้เกิดไม่ได้ด้วยญาณอนาคตนั้น หรือ?  ป. ถูกแล้ว  ส. ญาณปัจจุบันมีอยู่ แต่บุคคลกำหนดรู้ทุกข์ไม่ได้ ละสมุทัยไม่ได้, ทำนิโรธ  ให้แจ้งไม่ได้, ยังมรรคให้เกิดไม่ได้ด้วยญาณปัจจุบันนั้นหรือ?  ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๑๗๖

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง