กุกกุฬกถา

อภิธรรมปิฎก กถาวัตถุปกรณ์ · เล่ม ๓๗ ข้อ ๖๓๙

 [๖๓๙] สกวาที สังขารทั้งปวง เป็นดุจเถ้ารึง (ร้อนระอุ) ไม่มีระยะว่างเว้น หรือ?  ปรวาที ถูกแล้ว  ส. สุขเวทนา สุขทางกาย สุขทางใจ สุขเป็นทิพย์ สุขของมนุษย์ สุข  ในลาภ สุขในสักการะ สุขในการไป สุขในการนอน สุขในความเป็น  ใหญ่ สุขในความเป็นอธิบดี สุขของคฤหัสถ์ สุขของสมณะ สุขมี  อาสวะ สุขไม่มีอาสวะ สุขมีอุปธิ สุขมีอามิส สุขไม่มีอุปธิ สุขไม่มีอามิส  สุขมีปีติ สุขไม่มีปีติ สุขในฌาน สุขคือความหลุดพ้น สุขในกาม  สุขในการออกบวช สุขเกิดแต่ความวิเวก สุขคือความสงบ สุขเกิดแต่  ความตรัสรู้มีอยู่ มิใช่หรือ?  ป. ถูกแล้ว  ส. หากว่า สุขเวทนา ฯลฯ สุขเกิดแต่ความตรัสรู้มีอยู่ ก็ไม่ต้องกล่าวว่า  สังขารทั้งปวงเป็นดุจเถ้ารึง ไม่มีระยะว่างเว้น

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๒๘๐

อธิบายเนื้อหา