นามธรรมนิทเทส

อภิธรรมปิฎก ยมกปกรณ์ ภาค ๑ · เล่ม ๓๘ ข้อ ๑๑๔๗

 [๑๑๔๗] วจีสังขารของสัตว์ใด ในภูมิใด ย่อมดับไป จิตตสังขารของสัตว์นั้นในภูมินั้น เคยดับไปแล้วหรือ?  ถูกแล้ว.  หรือว่า จิตตสังขารของสัตว์ใด ในภูมิใด เคยดับไปแล้ว วจีสังขารของสัตว์นั้นในภูมินั้น ย่อมดับไป?  จิตตสังขารของสัตว์เหล่านั้นทั้งหมด ในภูมินั้น ในอุปปาทขณะแห่งจิตในภังคขณะแห่งจิต เว้นวิตกและวิจาร เคยดับไปแล้ว แต่วจีสังขารของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ย่อมดับไปก็หาไม่ จิตตสังขารของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ในภังคขณะแห่งวิตกและวิจาร เคยดับไปแล้วและวจีสังขารก็ย่อมดับไป.

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๔๐๗

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง