[๑๔๔๐] บุคคลกำหนดรู้กามราคานุสัย ปฏิฆานุสัย มานานุสัย ทิฏฐานุสัย และวิจิกิจฉานุสัย จากที่ใด ย่อมกำหนดรู้ภวราคานุสัย จากที่นั้นหรือ?
ไม่มี.
หรือว่า บุคคลย่อมกำหนดรู้ภวราคานุสัย จากที่ใด ย่อมกำหนดรู้กามราคานุสัยปฏิฆานุสัย มานานุสัย ทิฏฐานุสัย และวิจิกิจฉานุสัย จากที่นั้น?
บุคคลย่อมกำหนดรู้ภวราคานุสัย มานานุสัย ทิฏฐานุสัย และวิจิกิจฉานุสัย จากที่นั้นคือ ในรูปธาตุ ในอรูปธาตุ แต่จะกำหนดรู้กามราคานุสัย และปฏิฆานุสัย จากที่นั้นก็หาไม่.
บุคคลกำหนดรู้กามราคานุสัย ปฏิฆานุสัย มานานุสัย ทิฏฐานุสัย และวิจิกิจฉานุสัยจากที่ใด ย่อมกำหนดรู้อวิชชานุสัย จากที่นั้นหรือ?
ไม่มี.
หรือว่า บุคคลกำหนดรู้อวิชชานุสัย จากที่ใด ย่อมกำหนดรู้กามราคานุสัยปฏิฆานุสัย มานานุสัย ทิฏฐานุสัย และวิจิกิจฉานุสัย จากที่นั้น?
บุคคลย่อมกำหนดรู้อวิชชานุสัย มานานุสัย ทิฏฐานุสัย และวิจิกิจฉานุสัย จากที่นั้น คือในรูปธาตุ ในอรูปธาตุ แต่จะกำหนดรู้กามราคานุสัย และปฏิฆานุสัย จากที่นั้นก็หาไม่ บุคคลย่อมกำหนดรู้อวิชชานุสัย กามราคานุสัย มานานุสัย ทิฏฐานุสัย และวิจิกิจฉานุสัย จากที่นั้นคือ ในเวทนา ๒ ในกามธาตุ แต่จะกำหนดรู้ปฏิฆานุสัย จากที่นั้นก็หาไม่.
บุคคลย่อมกำหนดรู้อวิชชานุสัย ปฏิฆานุสัย ทิฏฐานุสัย และวิจิกิจฉานุสัย จากที่นั้น คือในทุกขเวทนา แต่จะกำหนดรู้กามราคานุสัย และมานานุสัย จากที่นั้นก็หาไม่.พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๖๑๗–๖๑๘