[๑๔๕๒] บุคคลใด กำหนดรู้กามราคานุสัย ปฏิฆานุสัย มานานุสัย ทิฏฐานุสัยวิจิกิจฉานุสัย และภวราคานุสัย จากที่ใด บุคคลนั้น ย่อมกำหนดรู้อวิชชานุสัย จากที่นั้นหรือ?
ไม่มี.
หรือว่า บุคคลใด กำหนดรู้อวิชชานุสัย จากที่ใด บุคคลนั้น ย่อมกำหนดรู้กามราคานุสัย ปฏิฆานุสัย มานานุสัย ทิฏฐานุสัย วิจิกิจฉานุสัย และภวราคานุสัยจากที่นั้น?
บุคคลผู้มีความพร้อมเพรียงด้วยอรหัตมรรค กำหนดรู้ในทุกขเวทนา บุคคลผู้มีความพร้อมเพรียงด้วยอรหัตมรรคนั้น ย่อมกำหนดรู้อวิชชานุสัย จากที่นั้น แต่บุคคลผู้มีความพร้อมเพรียงด้วยอรหัตมรรคนั้น จะกำหนดรู้กามราคานุสัย ปฏิฆานุสัย มานานุสัย ทิฏฐานุสัยวิจิกิจฉานุสัย และภวราคานุสัย จากที่นั้นก็หาไม่ บุคคลนั้นนั่นแหละ กำหนดรู้ในเวทนา ๒ในกามธาตุ บุคคลนั้น ย่อมกำหนดรู้อวิชชานุสัย และมานานุสัย จากที่นั้น แต่บุคคลนั้นจะกำหนดรู้กามราคานุสัย ปฏิฆานุสัย ทิฏฐานุสัย วิจิกิจฉานุสัย และภวราคานุสัย จากที่นั้นก็หาไม่ บุคคลนั้นนั่นแหละ กำหนดรู้ในรูปธาตุ ในอรูปธาตุ บุคคลนั้น ย่อมกำหนดรู้อวิชชานุสัยมานานุสัย และภวราคานุสัย จากที่นั้น แต่บุคคลนั้น จะกำหนดรู้กามราคานุสัย ปฏิฆานุสัยทิฏฐานุสัย และวิจิกิจฉานุสัย จากที่นั้นก็หาไม่.
อนุโลม จบ.พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๖๒๖–๖๒๗