[๑๕๔๑] ปฏิฆานุสัย อันบุคคลยังไม่ละแล้ว ในที่ใด มานานุสัย อันบุคคลยังไม่ละแล้ว ในที่นั้นหรือ?
ไม่พึงกล่าวว่า ละแล้วหรือยังไม่ละแล้ว.
หรือว่า มานานุสัย อันบุคคลยังไม่ละแล้ว ในที่ใด ปฏิฆานุสัย อันบุคคลก็ยังไม่ละแล้ว ในที่นั้น?
ไม่พึงกล่าวว่า ละแล้วหรือยังไม่ละแล้ว.
ปฏิฆานุสัย อันบุคคลยังไม่ละแล้ว ในที่ใด ทิฏฐานุสัย ฯลฯ วิจิกิจฉานุสัย อันบุคคลอันบุคคลก็ยังไม่ละแล้ว ในที่นั้นหรือ?
ถูกแล้ว.
หรือว่า วิจิกิจฉานุสัย อันบุคคลยังไม่ละแล้ว ในที่ใด ปฏิฆานุสัย อันบุคคลก็ยังไม่ละแล้ว ในที่นั้น?
วิจิกิจฉานุสัย อันบุคคลยังไม่ละแล้ว ในที่นี้ คือ ในเวทนา ๒ ในกามธาตุ ในรูปธาตุในอรูปธาตุ ปฏิฆานุสัย ไม่พึงกล่าวว่า ละแล้วหรือยังไม่ละแล้ว วิจิกิจฉานุสัย อันบุคคลยังไม่ละแล้ว และปฏิฆานุสัย อันบุคคลยังไม่ละแล้ว ในที่นี้ คือ ในทุกขเวทนา.
ปฏิฆานุสัย อันบุคคลยังไม่ละแล้ว ในที่ใด ภวราคานุสัย อันบุคคลก็ยังไม่ละแล้วในที่นั้นหรือ?
ไม่พึงกล่าวว่า ละแล้วหรือยังไม่ละแล้ว.
หรือว่า ภวราคานุสัย อันบุคคลยังไม่ละแล้ว ในที่ใด ปฏิฆานุสัย อันบุคคลก็ยังไม่ละแล้ว ในที่นั้น?
ไม่พึงกล่าวว่า ละแล้วหรือยังไม่ละแล้ว.
ปฏิฆานุสัย อันบุคคลยังไม่ละแล้ว ในที่ใด อวิชชานุสัย อันบุคคลก็ยังไม่ละแล้ว ในที่นั้นหรือ?
ถูกแล้ว.
หรือว่า อวิชชานุสัย อันบุคคลยังไม่ละแล้ว ในที่ใด ปฏิฆานุสัย อันบุคคลก็ยังไม่ละแล้ว ในที่นั้น?
อวิชชานุสัย อันบุคคลยังไม่ละแล้ว ในที่นี้ คือ ในเวทนา ๒ ในกามธาตุ ในรูปธาตุในอรูปธาตุ ปฏิฆานุสัย ไม่พึงกล่าวว่า ละแล้วหรือยังไม่ละแล้ว อวิชชานุสัย อันบุคคลยังไม่ละแล้ว และปฏิฆานุสัย อันบุคคลยังไม่ละแล้ว ในที่นี้ คือ ในทุกขเวทนา.พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๖๙๖–๖๙๗