ปหีนวาร

อภิธรรมปิฎก ยมกปกรณ์ ภาค ๑ · เล่ม ๓๘ ข้อ ๑๕๔๖

 [๑๕๔๖] กามราคานุสัย และปฏิฆานุสัย อันบุคคลยังไม่ละแล้ว ในที่ใดมานานุสัย อันบุคคลก็ยังไม่ละแล้ว ในที่นั้นหรือ?  ไม่มี.  หรือว่า มานานุสัย อันบุคคลยังไม่ละแล้ว ในที่ใด กามราคานุสัย และปฏิฆานุสัยอันบุคคลก็ยังไม่ละแล้ว ในที่นั้น?  มานานุสัย อันบุคคลยังไม่ละแล้ว ในที่นี้ คือ ในรูปธาตุ ในอรูปธาตุ กามราคานุสัยและปฏิฆานุสัย ไม่พึงกล่าวว่า ละแล้วหรือยังไม่ละแล้ว มานานุสัย และกามราคานุสัยอันบุคคลยังไม่ละแล้ว ในที่นี้ คือ ในเวทนา ๒ ในกามธาตุ ปฏิฆานุสัย ไม่พึงกล่าวว่าละแล้วหรือยังไม่ละแล้ว.  กามราคานุสัย และปฏิฆานุสัย ยังไม่ละแล้ว ในที่ใด ทิฏฐานุสัย ฯลฯวิจิกิจฉานุสัย อันบุคคลก็ยังไม่ละแล้ว ในที่นั้นหรือ?  ไม่มี.  หรือว่า วิจิกิจฉานุสัย อันบุคคลยังไม่ละแล้ว ในที่ใด กามราคานุสัย และปฏิฆานุสัย อันบุคคลก็ยังไม่ละแล้ว ในที่นั้น?  วิจิกิจฉานุสัย อันบุคคลยังไม่ละแล้ว ในที่นี้ คือ ในรูปธาตุ ในอรูปธาตุ กามราคานุสัยและปฏิฆานุสัย ไม่พึงกล่าว ละแล้วหรือยังไม่ละแล้ว วิจิกิจฉานุสัย และกามราคานุสัยอันบุคคลยังไม่ละแล้ว ในที่นี้ คือ ในเวทนา ๒ ในกามธาตุ ปฏิฆานุสัย ไม่พึงกล่าวว่าละแล้วหรือยังไม่ละแล้ว วิจิกิจฉานุสัย และปฏิฆานุสัย อันบุคคลยังไม่ละแล้วในที่นี้ คือ ในทุกขเวทนา กามราคานุสัย ไม่พึงกล่าวว่า ละแล้วหรือยังไม่ละแล้ว.  กามราคานุสัย และปฏิฆานุสัย อันบุคคลยังไม่ละแล้ว ในที่ใด ภวราคานุสัยอันบุคคลก็ยังไม่ละแล้ว ในที่นั้นหรือ?  ไม่มี.  หรือว่า ภวราคานุสัย อันบุคคลยังไม่ละแล้ว ในที่ใด กามราคานุสัยปฏิฆานุสัย อันบุคคลก็ยังไม่ละแล้ว ในที่นั้น?  ไม่พึงกล่าวว่า ละแล้วหรือยังไม่ละแล้ว.  กามราคานุสัย และปฏิฆานุสัย อันบุคคลยังไม่ละแล้ว ในที่ใด อวิชชานุสัยอันบุคคลก็ยังไม่ละแล้ว ในที่นั้นหรือ?  ไม่มี.  หรือว่า อวิชชานุสัย อันบุคคลยังไม่ละแล้ว ในที่ใด กามราคานุสัย และปฏิฆานุสัยอันบุคคลก็ยังไม่ละแล้ว ในที่นั้น?  อวิชชานุสัย อันบุคคลยังไม่ละแล้ว ในที่นี้ คือ ในรูปธาตุ ในอรูปธาตุ กามราคานุสัยและปฏิฆานุสัย ไม่พึงกล่าว ละแล้วหรือยังไม่ละแล้ว อวิชชานุสัย และกามราคานุสัยอันบุคคลยังไม่ละแล้ว ในที่นี้ คือ ในเวทนา ๒ ในกามธาตุ ปฏิฆานุสัย ไม่พึงกล่าวว่าละแล้วหรือยังไม่ละแล้ว อวิชชานุสัย ปฏิฆานุสัย อันบุคคลยังไม่ละแล้ว ในที่นี้ คือ ในทุกขเวทนา กามราคานุสัย ไม่พึงกล่าวว่า ละแล้วหรือยังไม่ละแล้ว.

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๖๙๙–๗๐๐

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง