นามธรรมนิทเทส

อภิธรรมปิฎก ยมกปกรณ์ ภาค ๑ · เล่ม ๓๘ ข้อ ๕๙๖

 [๕๙๖] รูปายตนะของสัตว์ใดในภูมิใด ย่อมดับไป มนายตนะของสัตว์นั้นในภูมินั้น เคยดับไปแล้วหรือ?  รูปายตนะของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ซึ่งจะปรินิพพานอยู่ ในชั้นสุทธาวาส ซึ่งกำลังจุติอยู่จากอสัญญสัตตภูมิ ย่อมดับไป แต่มนายตนะของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น เคยดับไปแล้วก็หาไม่ รูปายตนะของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ซึ่งกำลังจุติอยู่จากปัญจโวการภูมิ นอกนี้ ย่อมดับไป และมนายตนะก็เคยดับไปแล้ว.  หรือว่า มนายตนะของสัตว์ใดในภูมิใด เคยดับไปแล้ว รูปายตนะของสัตว์นั้นในภูมินั้น ย่อมดับไป.  มนายตนะของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ซึ่งกำลังเข้าถึงปัญจโวการภูมิ ซึ่งเป็นอรูปสัตว์เคยดับไปแล้ว แต่รูปายตนะของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้นย่อมดับไปก็หาไม่ มนายตนะของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ซึ่งกำลังจุติจากปัญจโวการภูมิ เคยดับไปแล้ว และรูปายตนะก็ย่อมดับไป.

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๒๐๔–๒๐๕

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง