๒. สมุทยสัจจะ

อภิธรรมปิฎก ยมกปกรณ์ ภาค ๑ · เล่ม ๓๘ ข้อ ๘๒๐

 [๘๒๐] ไม่ใช่ทุกข์ ไม่ใช่ทุกขสัจหรือ ไม่ใช่สัจจะ ไม่ใช่สมุทยสัจหรือ.  ไม่ใช่ทุกข์ ไม่ใช่ทุกขสัจหรือ ไม่ใช่สัจจะ ไม่ใช่นิโรธสัจหรือ.  ไม่ใช่ทุกข์ ไม่ใช่ทุกขสัจหรือ ไม่ใช่สัจจะ ไม่ใช่มัคคสัจหรือ.  ไม่ใช่สมุทัย ไม่ใช่สมุทยสัจหรือ ไม่ใช่สัจจะ ไม่ใช่ทุกขสัจหรือ.  ไม่ใช่สมุทัย ไม่ใช่สมุทยสัจหรือ ไม่ใช่สัจจะ ไม่ใช่นิโรธสัจหรือ.  ไม่ใช่สมุทัย ไม่ใช่สมุทยสัจหรือ ไม่ใช่สัจจะ ไม่ใช่มัคคสัจหรือ.  ไม่ใช่นิโรธ ไม่ใช่นิโรธสัจหรือ ไม่ใช่สัจจะ ไม่ใช่ทุกขสัจหรือ.  ไม่ใช่นิโรธ ไม่ใช่นิโรธสัจหรือ ไม่ใช่สัจจะ ไม่ใช่สมุทยสัจหรือ.  ไม่ใช่นิโรธ ไม่ใช่นิโรธสัจหรือ ไม่ใช่สัจจะ ไม่ใช่มัคคสัจหรือ.  ไม่ใช่มรรค ไม่ใช่มัคคสัจหรือ ไม่ใช่สัจจะ ไม่ใช่ทุกขสัจหรือ.  ไม่ใช่มรรค ไม่ใช่มัคคสัจหรือ ไม่ใช่สัจจะ ไม่ใช่สมุทยสัจหรือ.  ไม่ใช่มรรค ไม่ใช่มัคคสัจหรือ ไม่ใช่สัจจะ ไม่ใช่นิโรธสัจหรือ.

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๒๘๘

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง