[๑๑๘๐] อุเปกขินทรีย์ย่อมไม่เกิดขึ้นแก่สัตว์ใด ปัญญินทรีย์ฯลฯ มนินทรีย์จักไม่เกิดขึ้นแก่สัตว์นั้นหรืออุเปกขินทรีย์ย่อมไม่เกิดขึ้นแก่สัตว์เหล่านั้น คือสัตว์ทั้งหมด ในภังคขณะแห่งจิตในอุปปาทขณะแห่งอุเบกขาวิปปยุตจิต สัตว์ผู้เข้านิโรธ และอสัญญสัตว์ แต่มนินทรีย์จักไม่เกิดขึ้นแก่สัตว์เหล่านั้นก็หาไม่ อุเปกขินทรีย์ย่อมไม่เกิดขึ้น และมนินทรีย์ก็จักไม่เกิดขึ้นแก่สัตว์เหล่านั้น คือสัตว์ผู้มีความพร้อมเพรียงด้วยปัจฉิมจิตประกอบด้วยโสมนัส ในภังคขณะแห่งปัจฉิมจิตประกอบด้วยอุเบกขาหรือว่า มนินทรีย์จักไม่เกิดขึ้นแก่สัตว์ใด อุเปกขินทรีย์ย่อมไม่เกิดขึ้นแก่สัตว์นั้นมนินทรีย์จักไม่เกิดขึ้นแก่สัตว์เหล่านั้น ในอุปปาทขณะแห่งปัจฉิมจิตประกอบด้วยอุเบกขา แต่อุเปกขินทรีย์ย่อมไม่เกิดขึ้นแก่สัตว์เหล่านั้นก็หาไม่มนินทรีย์จักไม่เกิดขึ้น และอุเปกขินทรีย์ก็ย่อมไม่เกิดขึ้นแก่สัตว์เหล่านั้น คือสัตว์ผู้มีความพร้อมเพรียงด้วยปัจฉิมจิตประกอบด้วยโสมนัส ในภังคขณะแห่งปัจฉิมจิตประกอบด้วยอุเบกขาพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๔๓๑