[๒๐๑] อกุศลธรรมของสัตว์ใด ย่อมไม่ดับไป อัพยากตธรรมของสัตว์นั้น ย่อมไม่ดับไปหรืออกุศลธรรมของสัตว์เหล่านั้น คือสัตว์ทั้งหมดที่กำลังจุติอยู่ในภังคขณะแห่งอกุศลวิปปยุตจิตต ย่อมไม่ดับไป แต่อัพยากตธรรมของสัตว์เหล่านั้น ย่อมไม่ดับไปก็หาไม่ อกุศลธรรมของสัตว์เหล่านั้น คือสัตว์ทั้งหมด ที่กำลังเกิดขึ้นอยู่ ในอุปปาทขณะแห่งจิต ในปวัตติกาล ในอรูปภูมิ ในภังคขณะแห่งกุศล ย่อมไม่ดับไป และอัพยากตธรรมก็ย่อมไม่ดับไปหรือว่า อัพยากตธรรมของสัตว์ใด ย่อมไม่ดับไป อกุศลธรรมของสัตว์นั้น ย่อมไม่ดับไปในอรูปภูมิ ในภังคขณะแห่งอกุศล อัพยากตธรรมของสัตว์เหล่านั้นย่อมไม่ดับไป แต่อกุศลธรรมของสัตว์เหล่านั้น ย่อมไม่ดับไปก็หาไม่ อัพยากตธรรมของสัตว์เหล่านั้น คือสัตว์
ทั้งหมด ที่กำลังเกิดขึ้นอยู่ ในอุปปาทขณะแห่งจิต ในปวัตติกาล ในอรูปภูมิ ในภังคขณะแห่งกุศล ย่อมไม่ดับไป และอกุศลธรรมก็ย่อมไม่ดับไปพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๗๔–๗๕