[๒๔๕] กุศลธรรมของสัตว์ใด ในภูมิใด ย่อมดับไปอัพยากตธรรมของสัตว์นั้นในภูมินั้น เคยดับไปแล้วหรือถูกแล้วหรือว่า อัพยากตธรรมของสัตว์ใด ในภูมิใด เคยดับไปแล้วกุศลธรรมของสัตว์นั้นในภูมินั้น ย่อมดับไปอัพยากตธรรมของสัตว์เหล่านั้น ในภูมินั้น คือสัตว์ทั้งหมด ในอุปปาทขณะแห่งจิตในภังคขณะแห่งกุศลวิปปยุตตจิต และอสัญญสัตว์ เคยดับไปแล้ว แต่กุศลธรรมของสัตว์เหล่านั้น ในภูมินั้น ย่อมดับไปก็หาไม่ ในภังคขณะแห่งกุศล อัพยากตธรรมของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น เคยดับไปแล้ว และกุศลธรรมก็ย่อมดับไปพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๘๗