[๒๖๖] กุศลธรรมของสัตว์ใด ในภูมิใด ย่อมไม่ดับไป อัพยากตธรรมของสัตว์นั้นในภูมินั้น จักไม่ดับไปหรือกุศลธรรมของสัตว์เหล่านั้น ในภูมินั้น คือสัตว์ทั้งปวง ในอุปปาทขณะแห่งจิต ในภังคขณะแห่งกุศลวิปปยุตจิต และอสัญญสัตว์ ย่อมไม่ดับไป แต่อัพยากตธรรมของสัตว์เหล่านั้น ในภูมินั้น จักไม่ดับไปก็หาไม่ ในภังคขณะแห่งปัจฉิมจิต กุศลธรรมของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ย่อมไม่ดับไป และอัพยากตธรรมก็จักไม่ดับไปหรือว่า อัพยากตธรรมของสัตว์ใด ในภูมิใด จักไม่ดับไป กุศลธรรมของสัตว์นั้นในภูมินั้น ย่อมไม่ดับไปถูกแล้วพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๙๓