เล่ม ๓๙ ข้อ ๔๐๒

อภิธรรมปิฎก ยมกปกรณ์ ภาค ๒

 [๔๐๒] จักขุ เรียกว่าจักขุนทรีย์หรือทิพพจักขุ ปัญญาจักขุ เรียกว่าจักขุ ไม่เรียกว่าจักขุนทรีย์ จักขุนทรีย์เรียกว่าจักขุด้วยเรียกว่าจักขุนทรีย์ด้วยอินทรีย์ เรียกว่าอนัญญาตัญญัสสามีตินทรีย์หรืออนัญญาตัญญัสสามีตินทรีย์ เรียกว่าอินทรีย์ด้วย เรียกว่าอนัญญาตัญญัสสามีตินทรีย์ด้วยอินทรีย์ที่เหลือ เรียกว่าอินทรีย์ ไม่เรียกว่าอนัญญาตัญญัสสามีตินทรีย์จักขุ เรียกว่าจักขุนทรีย์หรือทิพพจักขุ ปัญญาจักขุ เรียกว่าจักขุ ไม่เรียกว่าจักขุนทรีย์ จักขุนทรีย์เรียกว่าจักขุด้วยเรียกว่าจักขุนทรีย์ด้วยอินทรีย์ เรียกว่าอัญญินทรีย์หรืออัญญินทรีย์ เรียกว่าอินทรีย์ด้วย เรียกว่าอัญญินทรีย์ด้วย อินทรีย์ที่เหลือเรียกว่าอินทรีย์ ไม่เรียกว่าอัญญินทรีย์จักขุ เรียกว่าจักขุนทรีย์หรือทิพพจักขุ ปัญญาจักขุ เรียกว่าจักขุ ไม่เรียกว่าจักขุนทรีย์ จักขุนทรีย์เรียกว่าจักขุด้วย เรียกว่าจักขุนทรีย์ด้วยอินทรีย์ เรียกว่าอัญญาตาวินทรีย์หรืออัญญาตาวินทรีย์ เรียกว่าอินทรีย์ด้วย เรียกว่าอัญญาตาวินทรีย์ด้วยอินทรีย์ที่เหลือเรียกว่าอินทรีย์ ไม่เรียกว่าอัญญาตาวินทรีย์

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๑๕๒

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง