[๔๖๓] สุข เรียกว่าอินทรีย์หรือถูกแล้วอินทรีย์ เรียกว่าจักขุนทรีย์หรือ
จักขุนทรีย์ เรียกว่าอินทรีย์ด้วย เรียกว่าจักขุนทรีย์ด้วย อินทรีย์ที่เหลือเรียกว่าอินทรีย์ ไม่เรียกว่าจักขุนทรีย์ ฯลฯสุข เรียกว่าอินทรีย์หรือถูกแล้วอินทรีย์ เรียกว่าอัญญาตาวินทรีย์หรืออัญญาตาวินทรีย์ เรียกว่าอินทรีย์ด้วย เรียกว่าอัญญาตาวินทรีย์ด้วยอินทรีย์ที่เหลือเรียกว่าอินทรีย์ ไม่เรียกว่าอัญญาตาวินทรีย์ทุกข์ เรียกว่าอินทรีย์หรือถูกแล้ว ฯลฯโสมนัส เรียกว่าอินทรีย์หรือถูกแล้ว ฯลฯโทมนัส เรียกว่าอินทรีย์หรือถูกแล้ว ฯลฯอุเบกขา เรียกว่าอินทรีย์หรืออุเบกขาใด เรียกว่าอินทรีย์ อุเบกขานั้น เรียกว่าอุเบกขาด้วย เรียกว่าอินทรีย์ด้วยอุเบกขาที่เหลือ ไม่เรียกว่าอินทรีย์อินทรีย์ เรียกว่าจักขุนทรีย์หรือจักขุนทรีย์ เรียกว่าอินทรีย์ด้วย เรียกว่าจักขุนทรีย์ด้วย อินทรีย์ที่เหลือเรียกว่าอินทรีย์ ไม่เรียกว่าจักขุนทรีย์ ฯลฯอุเบกขา เรียกว่าอินทรีย์หรืออุเบกขาใด เรียกว่าอินทรีย์ อุเบกขานั้น เรียกว่าอุเบกขาด้วย เรียกว่าอินทรีย์ด้วยอุเบกขาที่เหลือ ไม่เรียกว่าอินทรีย์อินทรีย์ เรียกว่าอัญญาตาวินทรีย์หรืออัญญาตาวินทรีย์ เรียกว่าอินทรีย์ด้วย เรียกว่าอัญญาตาวินทรีย์ด้วยอินทรีย์ที่เหลือเรียกว่าอินทรีย์ ไม่เรียกว่าอัญญาตาวินทรีย์พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๑๘๓–๑๘๔