[๔๘] จิตของบุคคลใดดับ จิตของบุคคลนั้นเคยดับแล้วหรือถูกแล้วหรือว่า จิตของบุคคลใดเคยดับแล้ว จิตของบุคคลนั้นดับในอุปปาทขณะแห่งจิต จิตของบุคคลเหล่านั้น ผู้เข้านิโรธ ผู้เป็นอสัญญสัตว์ เคยดับแล้วแต่จิตของบุคคลเหล่านั้นดับก็หาไม่ ในภังคขณะแห่งจิตจิตของบุคคลเหล่านั้นเคยดับแล้วด้วยนั่นเทียว ย่อมดับด้วย
จิตของบุคคลใดไม่ดับ จิตของบุคคลนั้นไม่เคยดับแล้วหรือเคยดับแล้วหรือว่า จิตของบุคคลใดไม่เคยดับแล้ว จิตของบุคคลนั้นไม่ดับไม่มีจิตของบุคคลใดดับ จิตของบุคคลนั้นจักดับหรือในภังคขณะแห่งปัจฉิมจิต จิตของบุคคลเหล่านั้นดับ แต่จิตของบุคคลเหล่านั้นจักดับก็หาไม่ ในภังคขณะแห่งจิตของบุคคลนอกนี้ จิตของบุคคลเหล่านั้น ดับด้วยนั่นเทียว จักดับด้วยหรือว่า จิตของบุคคลใดจักดับ จิตของบุคคลนั้นดับในอุปปาทขณะแห่งจิต จิตของบุคคลเหล่านั้น ผู้เข้านิโรธ ผู้เป็นอสัญญสัตว์ จักดับแต่จิตของบุคคลเหล่านั้นดับก็หาไม่ ในภังคขณะแห่งจิตจิตของบุคคลเหล่านั้นจักดับด้วยนั่นเทียว ดับด้วยจิตของบุคคลใดไม่ดับ จิตของบุคคลนั้นจักไม่ดับหรือจักดับหรือว่า จิตของบุคคลใดจักไม่ดับ จิตของบุคคลนั้นไม่ดับดับจิตของบุคคลใดเคยดับแล้ว จิตของบุคคลนั้นจักดับหรือในภังคขณะแห่งปัจฉิมจิต จิตของบุคคลเหล่านั้นเคยดับแล้ว แต่จิตของบุคคลเหล่านั้นจักดับก็หาไม่ จิตของบุคคลเหล่านั้นนอกนี้ เคยดับแล้วด้วยนั่นเทียว จักดับด้วยหรือว่า จิตของบุคคลใดจักดับ จิตของบุคคลนั้นเคยดับแล้วถูกแล้วจิตของบุคคลใดไม่เคยดับแล้ว จิตของบุคคลนั้นจักไม่ดับหรือไม่มีหรือว่า จิตของบุคคลใดจักไม่ดับ จิตของบุคคลนั้นไม่เคยดับแล้วเคยดับแล้วพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๑๕–๑๖