[๑๒๔] ก็โดยสมัยนั้นแล สามเณรของท่านพระอุปนันทศากยบุตรชื่อ กัณฏกะ ได้ประทุษร้ายภิกษุณีกัณฏกี. ภิกษุทั้งหลายจึงเพ่งโทษ ติเตียน โพนทะนาว่า ไฉนสามเณรจึงได้ประพฤติอนาจารเห็นปานนี้เล่า แล้วกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาค.พระผู้มีพระภาครับสั่งกะภิกษุทั้งหลายว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย เราอนุญาตให้นาสนะสามเณรผู้ประกอบด้วยองค์ ๑๐ คือ๑. ทำสัตว์ที่มีชีวิตให้ตกล่วงไป๒. ถือเอาพัสดุอันเจ้าของมิได้ให้๓. ประพฤติกรรมอันเป็นข้าศึกแก่พรหมจรรย์๔. กล่าววาจาเท็จ๕. ดื่มน้ำเมา๖. กล่าวติพระพุทธเจ้า๗. กล่าวติพระธรรม๘. กล่าวติพระสงฆ์๙. มีความเห็นผิด๑๐. ประทุษร้ายภิกษุณีดูกรภิกษุทั้งหลาย เราอนุญาตให้นาสนะสามเณรผู้ประกอบด้วยองค์ ๑๐ นี้.
เรื่องห้ามบัณเฑาะก์มิให้อุปสมบทพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๑๔๑