เล่ม ๔๐ ข้อ ๑๑๘๙

อภิธรรมปิฎก มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๑

 [๑๑๘๙] ธรรมที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา โดยวิปากปัจจัย  คือ ขันธ์ ๑ ที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา ซึ่งเป็นวิบาก เป็นปัจจัยแก่ขันธ์ ๒ โดยวิปากปัจจัย ขันธ์ ๒ เป็นปัจจัยแก่ขันธ์ ๑ โดยวิปากปัจจัย ในปฏิสนธิขณะ ขันธ์ ๑ ที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา เป็นปัจจัยแก่ขันธ์ ๒ โดยวิปากปัจจัย ขันธ์ ๒ เป็นปัจจัยแก่ขันธ์ ๑ ฯลฯ

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๖๓๔–๖๓๕

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง