เล่ม ๔๐ ข้อ ๑๕๙๓

อภิธรรมปิฎก มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๑

 [๑๕๙๓] อุปาทินนุปาทานิยธรรม เป็นปัจจัยแก่อุปาทินนุปาทานิยธรรม โดยสัมปยุตตปัจจัย  คือ ขันธ์ ๑ ที่เป็นอุปาทินนุปาทานิยธรรม เป็นปัจจัยแก่ขันธ์ ๓ โดยสัมปยุตตปัจจัยขันธ์ ๒ เป็นปัจจัยแก่ขันธ์ ๒ ในปฏิสนธิขณะ ฯลฯ

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๗๗๓

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง