เล่ม ๔๐ ข้อ ๑๕๙๕

อภิธรรมปิฎก มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๑

 [๑๕๙๕] อนุปาทินนอนุปาทานิยธรรม เป็นปัจจัยแก่อนุปาทินนอนุปาทานิยธรรม โดยสัมปยุตตปัจจัย  คือ ขันธ์ ๑ ที่เป็นอนุปาทินนอนุปาทานิยธรรม เป็นปัจจัยแก่ขันธ์ ๓ โดยสัมปยุตตปัจจัย ขันธ์ ๒ เป็นปัจจัยแก่ขันธ์ ๒

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๗๗๓–๗๗๔

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง