เล่ม ๔๐ ข้อ ๑๖๕๗

อภิธรรมปิฎก มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๑

 [๑๖๕๗] ในปัจจัยที่ไม่ใช่อารัมมณปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่เหตุปัจจัย มีวาระ ๒๔ฯลฯ  การนับปัจจนียะในกุสลัตติกะให้พิสดารแล้ว ฉันใด พึงให้พิสดารฉันนั้น  ปัจจนียะ จบ

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๗๘๙

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง