เล่ม ๔๑ ข้อ ๑๐๔

อภิธรรมปิฎก มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๒

 [๑๐๔] สวิตักกสวิจารธรรม และอวิตักกอวิจารธรรม อาศัยอวิตักกวิจารมัตตธรรม และอวิตักกอวิจารธรรม เกิดขึ้น ฯลฯ  คือ ขันธ์ที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรม อาศัยวิตก และหทัยวัตถุ เกิดขึ้น จิตตสมุฏฐานรูป อาศัยวิตก และมหาภูตรูป เกิดขึ้น ในปฏิสนธิขณะ ฯลฯ  อวิตักกวิจารมัตตธรรม อวิตักกอวิจารธรรม อาศัยอวิตักกวิจารมัตตธรรม และอวิตักกอวิจารธรรม เกิดขึ้น ฯลฯ  คือ ขันธ์ ๓ และจิตตสมุฏฐานรูป อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นอวิตักกวิจารมัตตธรรม และวิจาร เกิดขึ้น ขันธ์ ๓ อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นอวิตักกวิจารมัตตธรรมและหทัยวัตถุ เกิดขึ้น จิตตสมุฏฐานรูป อาศัยขันธ์ที่เป็นอวิตักกวิจารมัตตธรรมและมหาภูตรูป เกิดขึ้น ขันธ์ ๓ และวิจาร อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นอวิตักกวิจารมัตตธรรม และหทัยวัตถุ เกิดขึ้น  ในปฏิสนธิขณะ ขันธ์ ๓ ฯลฯ  ปัจจัยสงเคราะห์ทั้งสอง ที่เหลือพึงแจกปวัตติปฏิสนธิให้พิสดาร  เหตุปัจจัย จบ  ผู้ที่เข้าใจเหตุปัจจัย พึงแจกปัจจยวารให้พิสดาร  พึงนับเหมือนอย่างการนับปฏิจจวาร  ในอธิปติปัจจัย มีหัวข้อปัจจัย ๓๗  ในปุเรชาตปัจจัย กับอาเสวนปัจจัย มีวาระ ๒๑  นี้เป็นความแปลกกัน ในปัจจัยวารนี้

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๔๒

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง