เล่ม ๔๑ ข้อ ๑๓๕

อภิธรรมปิฎก มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๒

 [๑๓๕] อวิตักกวิจารมัตตธรรม เป็นปัจจัยแก่อวิตักกอวิจารธรรม โดยอารัมมณปัจจัย  คือ บุคคลรู้จิตของบุคคลผู้มีความพร้อมเพรียงด้วยจิต ไม่มีวิตก มีเพียงวิจาร โดยเจโตปริยญาณ  ขันธ์ที่เป็นอวิตักกวิจารมัตตธรรม เป็นปัจจัยแก่เจโตปริยญาณ แก่ปุพเพนิวาสานุสสติญาณ แก่ยถากัมมุปคญาณ แก่อนาคตังสญาณ โดยอารัมมณปัจจัย  เพราะปรารภขันธ์ที่เป็นอวิตักกวิจารมัตตธรรม และวิตก ขันธ์ที่เป็นอวิตักกอวิจารธรรมเกิดขึ้น

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๕๕

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง