เล่ม ๔๑ ข้อ ๑๔๘๑

อภิธรรมปิฎก มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๒

 [๑๔๘๑] อัปปมาณธรรม เป็นปัจจัยแก่อัปปมาณธรรม ฯลฯ  มี ๓ อย่าง คือ อารัมมณูปนิสสยะ อนันตรูปนิสสยะ ปกตูปนิสสยะ  ฯลฯ ที่เป็น ปกตูปนิสสยะ ได้แก่ บุคคลเข้าไปอาศัยศรัทธาที่เป็นอัปปมาณธรรมแล้วยังฌานที่เป็นอัปปมาณธรรมให้เกิดขึ้น มรรค ฯลฯ ยังผลสมบัติให้เกิดขึ้น  บุคคลเข้าไปอาศัยศีลที่เป็นอัปปมาณธรรม ฯลฯ ปัญญาแล้ว ยังฌานที่เป็นอัปปมาณธรรมฯลฯ มรรค ฯลฯ ยังผลสมาบัติให้เกิดขึ้น  ศรัทธาที่เป็นอัปปมาณธรรม ฯลฯ ปัญญา เป็นปัจจัยแก่ศรัทธาที่เป็นอัปปมาณธรรมแก่ปัญญา โดยอุปนิสสยปัจจัย  ปฐมมรรค เป็นปัจจัยแก่ทุติยมรรค ฯลฯ ตติยมรรค เป็นปัจจัยแก่จตุตถมรรค

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๔๕๒

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง