เล่ม ๔๑ ข้อ ๑๘๐๕

อภิธรรมปิฎก มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๒

 [๑๘๐๕] มัคคเหตุกธรรม และมัคคาธิปติธรรม เป็นปัจจัยแก่มัคคารัมมณธรรมโดยอารัมมณปัจจัย  คือ พระอริยะทั้งหลายออกจากมรรค พิจารณามรรค  รู้จิตของบุคคลผู้พร้อมเพรียงด้วยจิตที่เป็นมัคคเหตุกธรรม และมัคคาธิปติธรรม โดยเจโตปริยญาณ  ขันธ์ทั้งหลายที่เป็นมัคคเหตุกธรรม และมัคคาธิปติธรรม เป็นปัจจัยแก่เจโตปริยญาณแก่ปุพเพนิสวาสานุสสติญาณ แก่อนาคตังสญาณ แก่อาววัชชนะ โดยอารัมมณปัจจัย

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๕๓๘

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง