เล่ม ๔๑ ข้อ ๑๘๗

อภิธรรมปิฎก มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๒

 [๑๘๗] อวิตักกอวิจารธรรม เป็นปัจจัยแก่สวิตักกสวิจารธรรม และอวิตักกวิจารมัตตธรรม โดยอนันตรปัจจัย  คือ จุติจิต ที่เป็นอวิตักกอวิจารธรรม และวิจาร เป็นปัจจัยแก่อุปปัตติจิต ที่เป็นอวิตักกอวิจารธรรม และวิจาร โดยอนันตรปัจจัย  ภวังคจิต ที่เป็นอวิตักกอวิจารธรรม และวิจาร เป็นปัจจัยแก่อาวัชชนะ และวิตก โดยอนันตรปัจจัย  ขันธ์ที่เป็นอวิตักกอวิจารธรรม และวิจาร เป็นปัจจัยแก่วุฏฐานะ ที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรม และวิตก โดยอนันตรปัจจัย  เนวสัญญานาสัญญายตนะ ของพระอริยะผู้ออกจากนิโรธ เป็นปัจจัยแก่ผลสมาบัติที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรม และวิตก โดยอนันตรปัจจัย

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๗๑–๗๒

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง