เล่ม ๔๑ ข้อ ๒๒๐๖

อภิธรรมปิฎก มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๒

 [๒๒๐๖] อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม เป็นปัจจัยแก่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม โดยอารัมมณปัจจัย  คือ จักขุ ฯลฯ กาย เสียง กลิ่น รส ฯลฯ โผฏฐัพพะ โดยความเป็นของไม่เที่ยงฯลฯ โทมนัส เกิดขึ้น  บุคคลฟังเสียงด้วยทิพพโสตธาตุ  สัททายตนะ เป็นปัจจัยแก่โสตวิญญาณ โผฏฐัพพายตนะ เป็นปัจจัยแก่กายวิญญาณขันธ์ทั้งหลายที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม เป็นปัจจัยแก่อิทธิวิธญาณ แก่ปุพเพนิวาสานุสสติญาณ แก่อนาคตังสญาณ แก่อาวัชชนะ โดยอารัมมณปัจจัย

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๖๕๐–๖๕๑

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง