เล่ม ๔๑ ข้อ ๒๒๒๖

อภิธรรมปิฎก มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๒

 [๒๒๒๖] อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เป็นปัจจัยแก่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม โดยอาเสวนปัจจัย  คือ ขันธ์ทั้งหลายที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม ที่เกิดก่อนๆ เป็นปัจจัยแก่ขันธ์ทั้งหลายที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม ที่เกิดหลังๆ โดยอาเสวนปัจจัย  อนุโลม เป็นปัจจัยแก่โคตรภู อนุโลม เป็นปัจจัยแก่โวทาน โคตรภู เป็นปัจจัยแก่มรรคโวทาน เป็นปัจจัยแก่มรรค โดยอาเสวนปัจจัย

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๖๕๖–๖๕๗

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง